هفتهی آخر اردیبهشت ۱۳۹۹،  شهرک شوشترنو دوباره سرزبانها افتاد و معماران و شهرسازان، مانند همیشه در بزنگاه تخریب به تکاپو افتادند. بحثها بالا گرفت. برخی، برای اثری مغفول و مهجور که در معرض نابودی است، به مرثیهسرایی پرداختند؛ عدهای هم سنگ ساکنان به ستوه آمده را، که شیوهی زیست و نیازهاشان در کالبد این شهرک بیپاسخ مانده، به سینه زدند. خوب یا بد، شاهکارِ بومگرایِ مقبول معماران یا ساختار متفرعن بیتوجه به زیست مردمان، اثر ماندگار دارندهی جایزهی آقاخان یا شهرکی شکستخورده و داغان، شوشتر نو از معدود آثار معاصر در شهرکسازیست که پس از گذر پنج دهه هنوز به هر بهانهای مورد بحث و تحلیل قرار میگیرد و سرزبانهاست و هرکس از زاویهی دید خود از آن تعریف میکند یا آن را نقد میکند. نقلقولها و ایدههای زیادی در مورد این شهرک طرح شده و نوشتارهای تحلیلی متعددی حول آن نوشته شدهاست، بسیاری از این تحلیلها بیش از آنکه بر پژوهشهای علمی و پایشهای کمّیِ میدانی استوار باشند، بر اساس مشاهدات، تجربیات و رهیافتهای شخصی نویسندگان و گویندگان است. مانند تمام این سالها، در اتفاق اخیر هم هر کس – به فراخور حال – جایی در فاصلهی میان دو نظر ایستاد:ارزشمندیِ اثری معمارانه یا ارجحیت زیستپذیری. در یک سوی طیف که شوشترنو به مثابه یک اثر ارزشمند در حوزه معماری و شهرسازی بازخوانی میشود، موارد زیر زیاد به چشم میخورد: شوشتر نو یک اثر شناخته شده و مهم معماری و شهرسازیست.بهرهگیری از معماری بومی منطقه (چنان که طراح اثر میگوید) از ویژگیهای مهم اثر است.وقوع انقلاب و جنگ ایران و عراق، به واسطه پیشآمدهای زیر، ریشهی وضع فعلی اثر است:ناتمام ماندن ساخت شهرک و تمام نشدن فا

مقدمه مترجم: برنامه اسکانِ بشرِ ملل متحد (هبیتات) در سال ۲۰۰۹ بر آن شد که مجموعه گزارشهایی را درمورد وضعیت سکونتگاههای بشری و برنامهریزی شهری در آنها تهیه کند؛ بدین منظور جهان را به چند منطقه جغرافیایی-اقتصادی شامل کشورهای توسعهیافته، کشورهای در حال گذار (بلوک شرقِ پیشین)، کشورهای حوزه دریای کارائیب و آمریکایلاتین، کشورهای جنوب آسیا (شامل ایران) و جز این تقسیمبندی کرد و برای هر بخش گزارشی مجزا ارائه داد. متنی که در اینجا میخوانید، ترجمه فصل سوم از گزارش مربوط به وضعیت برنامهریزی در کشورهای در حال گذار[۱] است که من آن را به بلوک شرق بازگرداندهام. نویسندگان این گزارش دو تن از پژوهشگران و دانشگاهیانِ شناختهشدهی برنامهریزی، به نام سونیا هِرت و کیریل اِستانیلُف اند. گزارش آنها به جز یک مقدمه و مؤخره دارای ۱۰ فصل است که در آن به موضوعاتی نظیر چالشهای شهری در کشورهای در حال گذار، زمینهی شهری، تاریخچه، چارچوبهای تنظیمی و نهادی، آموزش و فرآیند برنامهریزیِ شهری و … پرداختهاند. در این میان، فصل سوم مروری است کلی بر تاریخچه برنامهریزیِ شهری در این کشورها. دیدگاه نویسندگان در خصوصِ نظام حاکم بر این کشورها، که «کمونیستی» خطاباش میکنند، چندان مثبت نیست اما در عین حال نمیتوانند مثلاً این را انکار کنند که از قضا، شکل و ساختار شهرها در دوره «کمونیستی»، در قیاس با شکل و ساختارِ همتاهایشان در کشورهای سرمایهداری، سازگاری بسیار بیشتر با محیطزیست داشت و در حقیقت «پایدارتر» بود. از آنجایی که اتحاد جماهیر شوروی یکی از کشورهای پیشرو در زمینه برنامهریزی، اعم از کالبدی/فضایی و اقتصادی/ملی، به شمار میرفت، نمیتوان تجربیات و دستآوردهای مثبت و منفی آن را ن

توضیح: این روزها با افت شدید ارزش پول و فاصلهگیری هزینهها از درآمد، جامعه ایرانی و خصوصا طبقات متوسط و فرودست، با چالشهای اقتصادی متعددی روبرو است. تابآوری در این شرایط نیازمند همبستگی جمعی بیشتر و بازنگری در سبکزندگی و ایدهپردازی برای شیوههای جدید مانند زندگی و اقتصاد اشتراکی است. هرچند با شرایط موقت همهگیری کرونا شاید ایدههای مرتبط با موضوع زندگی اشتراکی مانند شرایط عادی قابل پیادهسازی نباشد ولی مرور این تجربهها خالی از لطف نیست. این جستار پیش از این در تاریخ ۱۷ آبان ۱۳۹۶ منتشر شده بود که به این بهانه دوباره بازنشر میشود. خانه اساساً یک ساختار فرهنگی است که محدودیتهای منعطف آن چهارچوبهای فیزیکی را پشت سر می گذارد. بنابراین خانه و آشپزخانهی آن، موجودیتی مبهم هستند.این متن در حین سفر با قطار سریعالسیر در ژاپن، از توکیو به کوبه نوشته شده است، که بخشی از سفر تحقیقاتی برای بازدید از آشپزخانههای گروهی و دیگر فضاهای مشترک خانوادگی در سراسر دنیا است. سفر از شمال سنگال آغاز شد و بعد از آن به صورت ناهمگن، ولی نه تصادفی، سنگاپور، تایلند، مکزیک، کانادا، ژاپن، چین، سوید، پرو و سوییس را دنبال کردیم. نهارخوری اشتراکی در مکزیکوسیتی هر روز صبح زود، پاتیلو و خانوادهاش، در آشپزخانهی خود برای حدود ۱۵۰ نفر از اهالی به عنوان بخشی از برنامهی «غذای محله[۲]» ناهار تهیه میکنند. برنامهی ناهار جمعی، تحت حمایت شهر، هرروز توسط هزاران نفر در مکزیک مورد استقبال واقع میشود. در زمانی نه چندان دور، این فضای جمعی، آشپزخانهای خصوصی بود. در سال ۲۰۰۹ دولت مکزیک با آغاز برنامهای اجتماعی بر آن شد تا فشار مالی حاصل از بحرانهای اقتصادی بر طبقهی متوسط را کاهش دهد و تغذیهی سا

توضیح: این روزها با برگزاری انتخابات ریاستجمهوری آمریکا و رقابت دوبارهی ترامپ برای دور دوم ریاست جمهوری نام و عملکرد این رئیسجمهور و سوداگر مستغلات نقل محافل شده است. برگردان این گزارش تحقیقی از عملکرد ترامپ در صنعت ساختمان و حرفهی معماری، پیش از این در تاریخ ۲۷ بهمن ۱۳۹۵ و پس از انتخاب وی به عنوان رئیسجمهور منتشر شده بود که به بهانه انتخابات ریاست جمهوری آمریکا بازنشر میشود. پیش از آنکه در نقش استیک فروش، مُبلغ فحش، پیشکسوت در استفاده از کرمهای برنزهکننده، و رئیس جمهور معروف شود، ترامپ غول معاملات ملکی بود؛ ولی نه از نوع محترمشان. موسسهی ترامپ انبوهی از معاملات بد و ساختمانهای مبتذل را پشت سر خود به جا گذاشتهاست. از رها کردن تمام یک شهر و سود بردن از مرگ و فروپاشی آن گرفته تا کلک زدن به معماران و ندادن دستمزد آنها؛ در اینجا لیست کوتاهی از بدرفتاریهای او نسبت به معماری و معماران آورده شده است. ترامپِ دشمن میراث برج ترامپ –آسمان خراش غول پیکر منهتن که درست به اندازه همان کسی که آن را ساخته، شوم به نظر می رسد– محل تظاهرات انتخاباتی به رهبری طراحان بود. ولی قبل از آنکه این بلوک شیشهای -به طراحی دِر اسکوت[۱]– تقاطع خیابان پنجم و پنجاه و شش را اشغال کند، این قطعه زمین محل ساختمان بونویت تِلِر[۲] بود؛ فروشگاه بزرگی به سبک آرت دکو که در سال ۱۹۲۹ ساخته شده بود. نمای این ساختمان، نقشبرجستههای باشکوهی از سنگ آهک داشت. موزه هنر متروپولیتن (Met) ترامپ را متقاعد کرد که این مجسمهها را به گنجینه موزه اهدا کند. او ابتدا قبول کرد ولی سپس قولش را زیر پا گذاشت و تخریبشان کرد. ترامپ در توجیه این عمل به کارشناسی استناد کرد که این آثار را فاقد ارزش هنری خوانده ب

توضیح: پروندهی «یک قرن پس از خبر بزرگ» که این جستار از مطالب آن است پیش از این در ۹ آبان ۱۳۹۶ به مناسب صدمین سالگرد انقلاب اکتبر ۱۹۱۷ منتشر شده بود و با هدف مرور دوباره مطالب شاخص معماری آنلاین بازنشر میشود. اگر انقلابهای مهم تاریخ را چیزی بیش از تغییر آرایش روبناهای جامعه بدانیم و آنها را به عنوان مقاطعی از تاریخ در نظر بگیریم که ممکن بودن شیوههای جدید و مترقیتر اندیشه و عمل اجتماعی در آنها مانند صاعقههایی نورانی حداقل برای لحظاتی (در نسبت عمر تمدن بشری) به عینیت میرسد، پس باید بپذیریم این انقلابها هرگز شکست نمیخورند. چرا که موفقیت آنها در ورقزدن برگکهنهی تاریخ برای همیشه و بازکردن راهی جدید در آن است. از این رو انقلابهایی مانند انقلاب فرانسه یا اکتبر روسیه با آنکه از نظر شکل دادن به فرم مطابق با آرمانها و شعارهایشان در قالب یک دولت مشخص ناموفق بودند اما اثراتشان در تاریخ برگشتناپذیر بوده است. جهان در بازنمود کلیاش هرگز به قبل از انقلاب کبیر فرانسه بازنگشت هرچند در خود خاک فرانسه بعد از چندی استبداد دوباره بر سرکار آمد. همین ادعا در مورد انقلاب کبیر اکتبر هم قابل تکرار است. گرچه حکومت شوروی بهخصوص بعد از رویکار آمدن استالین شروع به فاصلهگیری از آرمانهای سوسیالیستی انقلاب و بازسازی نوع جدیدی از سرمایهداری دولتی کرد و نهایتا هم نتوانست به بقای خود ادامه دهد اما بهرحال انقلاب اکتبر توانست جهان را برای همیشه تغییر دهد زیرا ثابت کرد سرمایهداری پایان محتوم تاریخ بشر نیست و میتوان مناسبات اقتصادی و اجتماعی را طور دیگری هم شکل داد. نظر به همین اهمیت تاریخی انقلاب اکتبر و با توجه به اینکه هنوز همهی ابعاد تجاربی که با الهام از این انقلاب در حکو

Office and hotel building. Mainzer Landstr.58 Arch.: Kohn, Pedersen, Fox from NY.HONG KONG. 1996. Futuristic architecture.HONG KONG. 1996. Futuristic architecture.FRANCE. Lyon. 1997. Futuristic Architecture. TGV train station.FRANCE. Paris. 1997. The Louvre.FRANCE. Paris. 1997. La Defense.USA. New York City. 1997. Chrysler Building.USA. New York City. 1997. The Citicorp Center (right) and 599 Lexington Avenue (left).JAPAN. Tokyo. 1997. Futuristic Architecture.Berlin: On the roof of the Reichstag , architect Sir Norman FOSTER sketches modifications. کالیفرنیا ،پردیس دانشگاه برکلیایالات متحده آمریکا. کالیفرنیا. ۱۹۶۸. دانشگاه کالیفرنیا، ایروین.BRAZIL. Brasilia. Oscar NIEMEYER’s architectural structures. 1997. National Congress.FRANCE. Paris. 1997. Futuristic Architecture. La Defense. Stairs of Grande Arche. Architect Johan Otto von Spreckelsen.MEXICO. Mexico-City. San Cristobal. Stable, horse pool and house (1967-68) plaed by Luis BARRAGAN and Andres CASILLAS. 1976.کانکتیکات. دارین. SMITH خانه.کانکتیکات. دارین. SMITH خانه.SPAIN. Bilbao. Guggenheim Museum. 1997.Designed by the American architect Franck GEHRY.فرانسه. پاریس. Nungesser-ET-کولی. آپارتمان-آتلیه لوکوربوزیه (۱۹۳۱-۱۹۳۴). ۱۹۶۰SPAIN. Bilbao. 1998. The Guggenheim Museum. Architect Frank O. Gehry.HONG KONG. 1996. Futuristic architecture. Shanghai Banking Corporation. Architect Norman Foster.CHINA. Hong Kong. 1996.FRANCE. Paris. 1997. Futuristic architecture. La Villette. La Geode, Mode Cinema.FRANCE. Paris.

طلوع نیوز: تیم'>تیم ملی کرکت افغانستان در نخستین بازی مسابقات جهانی ۲۰ آوره، تیم اسکاتلند را با تفاوت۱۳۰ دوش شکست داد.در این دیدار تیم ملی کرکت با از دست دادن ۴ ویکت ۱۹۱ دوش را به تیم حریف خود هدف قرار داد.برای افغانستان حضرت الله زازی با ۴۴ دوش، رحمن الله گربز با ۴۶ دوش، و نجیب الله زدران با ۵۹ دوش خوب درخشیدند.ولی در مقابل تیم اسکاتلند تمام بازیکناناش را تا ۶۰ دوش از دست داد.در این دیدار مجیب زدران ۵ بازیکن اسکاتلند و راشد خان ۴ بازیکن تیم حریف را از میان برداشتند. تیم کریکت افغانستان موفق شد حریفاش را با تفاوت یک صد و سی دوش شکست بدهد.نوشته شده توسط کلمانی  | لینک ثابت |

طلوع نیوز: تیم'>تیم ملی کریکت کشور دومین پیروزیاش را در رقابتهای جام جهانی کریکت بیست آوره کسب کرد.ملی پوشان کریکت کشور پس از چاشت امروز در سومین بازی شان در رقابتهای جام جهانی کریکت بیست آوره در برابر نامیبیا به میدان رفتند و موفق به شکست این تیم با تفاوت ۶۲ دوش شدند.ببرهای آبی کشور در حالی امروز پا به این رقابت گذاشتند که پیش از این یک پیروزی در برابر اسکاتلند و یک شکست در برابر پاکستان داشتند.قرار است ملی پوشان کریکت کشور در چهارمین بازی شان به روز چهارشنبه در برابر هند رقابت کنند.نوشته شده توسط کلمانی  | لینک ثابت |

طلوع نیوز: تیم ملی سال'>فوتسال'>فوتسال زیر ۱۹ سال افغانستان با کسب مدال نقره به مقام نائب قهرمانی در رقابتهای قهرمانی فوتسال مرکز آسیا دست یافت.در مراسم اختتامیه این بازیها که پس از چاشت روز گذشته در سالون گازپروم آرنا در شهر بیشکک قرقیزستان برگزار شد، مدال نقره به فوتسال بازان افغانستان رسید.در این رقابتها، تیم افغانستان در برابر ایران، قرقیزستان، تاجیکستان و ازبیکستان به میدان رفت که به استثنای ایران، سه تیم دیگر را پیهم شکست داد.در این رقابتها ایران با کسب ۱۲ امتیاز به مقام قهرمانی و افغانستان با کسب ۹ امتیاز به مقام نائب قهرمانی رسیدند.فدراسیون فتبال افغانستان میگوید که امید قنبری، یکی از بازیکنان افغانستان با درخشش عالی در این مسابقات همچون یکی از بهترین بازیکنان انتخاب شد و جایزه «ارزشمندترین» بازیکن را از آن خود کرد.نوشته شده توسط کلمانی  | لینک ثابت |